کلیه ی فرش های گره دار (پرز دار) پس از اتمام بافت پرداخت یا روگیری می شوند. به عبارت دیگر اضافی پرز گره ها قیچی و ارتفاع آن ها متناسب با رج شمار فرش کوتاه می شوند. بافندگان مناطق مختلف کشور بر حسب شیوه ها و سنت های قالی بافی خود به دو طریق  نسبت به پرداخت فرش اقدام می نمایند. گروهی از بافندگان مانند بافندگان اصفهان، کاشان، قم، ورامین، آذربایجان و برخی از نواحی غرب کشور و ... طبق روش متداول در این مناطق در هنگام بافت فرش و معمولا پس از بافت هر 2 الی 4 رج از فرش، اضافی سر پرزها را قیچی و پرداخت می نمایند. اما برخی از بافندگان برخلاف این شیوه در هنگام بافت قالی از قیچی نمودن اضافی سر پرز های فرش خود داری و به این ترتیب پس از اتمام فرش آن را به کارگاه های پرداخت منتقل و توسط پرداخت گران، تمام فرش توسط قیچی های برقی کاملا پرداخت می گردد.

(مناطق کرمان، شمال خراسان (مشهد، سبزوار، کاشمر) از مهم ترین مناطقی هستند که به این شیوه فرش های خود را پرداخت می نمایند). البته با توجه به این که بافندگان ماهر نیز ممکن است در هنگام بافت نتوانند به طور یک دست و کاملا صاف پرز ها را قیچی نمایند لذا اصولا کلیه فرش ها پس از بافت جهت پرداخت نهایی و یک دست شدن سطح فرش به کارگاه های پرداخت منتقل می گردند. اما پرداخت فرش در هنگام بافت از امتیاز خاصی نسبت به روش دوم برخوردار است و آن این که امکان مشاهده و برطرف نمودن هر گونه غلط بافتی میسر است و لذا می توان اشتباهات بافت و هرگونه عیوب دیگر هم چون بالا زدگی، شکستگی طرح و ... را به موقع شناسایی و برطرف نمود.

آموزش شیرازه دوزی فرش

در صورتی که اگر فرش هنگام بافت پرداخت نگردد، پس از یک بار قایشویی ، به علت عدم وضوح طرح و نقش امکان مشاهده ی معایب فرش و برطرف نمودن آن نیست و پس از اتمام فرش و پرداخت چنان چه فرش دارای اشتباهات ناشی از بافت باشد، برطرف کردن آن تقریبا غیر ممکن است. قیچی های برقی که برای پرداخت و کوتاه کردن اضافی پرز ها به کار می روند دارای دندانه های مختلفی هستند تا امکان تنظیم ارتفاع پرز با رج شمار و به دلخواه میسر گردد. قبل از ورود قیچی های برقی و مکانیکی، کاربرد آن ها کاهش یافت. معمولا پس از پرداخت نهایی فرش برای بیرون آوردن پرز های پشم و الیاف اضافی ناشی از قیچی شدن نخ های پشم، اره های دندانه دار بزرگی را بر روی فرش می کشند تا پرز های اضافی از لا به لای فرش خارج گردد.

به عقیده برخی قیچی های دستی معروف به فارسی از امتیاز خاصی نسبت به قیچی های دستی نوع ترکی برخوردارند. زیرا در کلیه قیچی های فارسی زائه ای به شکل یک لبه ی پهن بر روی دو تیغه ی قیچی تعبیه شده که در رج شمار های مختلف ارتفاع این زائه متناسب با ارتفاع مورد نیاز پرز فرش، تغییر می کند و لذا بافندگان راحت تر رج های بافته شده را قیچی می نمایند. در قیچی های نوع ترکی بسته به نوع ظرافت و رج شمار فرش فقط تیغه های قیچی ظربف تر و یا ضخیم تر می گردند.

 

امروزه با توجه به ابداع شبوه های جدید در پرداخت متناسب با برجسته گی های مورد نظر میسر گردد. 

 

به قیچی نمودن پرز های اضافی فرش، رو گیری و سپرچین کردن نیز گفته می شود.